Examendag 3: Natuurkunde

Bij deze m'n verslag over examendag 3.

Vrijdag 21 mei 2010

Gisteravond lag ik weer aan de late kant in bed omdat ik weer 's middags examen had. Ik had de hele dag nog geoefend met de examenbundel Natuurkunde en ook de oriëntatietoets gemaakt. Dit ging met vlagen goed, dan weer minder goed; 't gaf me niet al te veel hoop. Ik wist totaal niet wat ik moest verwachten van 't examen, welke onderwerpen ik nou extra goed moest bekijken en welke niet. Ik moest voor dit examen een 5,2 halen om nog een 6 te staan. Ook voor Scheikunde moet ik iets van een 5,2 halen om nog een 6 te staan. Ik sta voor Wiskunde D al een 5, dus ik moet één van de twee probleemvakken sowieso genoeg halen om nog te slagen..

's Ochtends ben ik gaan douchen om 9:30 om rond 10:00 nog wat te doen aan natuurkunde. Ook heb ik m'n 3e cadeautje van Joyce uitgepakt: een DVD! Wel een hele enge, "The Keeper", dus waarschijnlijk is dat niet zo'n slim idee om te gaan kijken vanavond met oppassen..
Nadat ik mijn tas gepakt had, een stuk of honderd keer m'n sweatshirt aan en uit had gedaan vanwege 't weer en gegeten had, bracht mam me weer naar school. (Cheerio!)

Op school aangekomen heb ik m'n mobieltje en nog wat andere spullen in m'n kluisje gelegd, waarna ik naar binnen ben gegaan. Ik was niet erg zenuwachtig, omdat ik er al een beetje van uit ging dat het niet goed zou gaan. Ik had al m'n spullen bij me, zelfs extra batterijen terwijl ik net nieuwe had. You never know when fate turns against you!

De opgaven vond ik erg moeilijk. Het waren er 25, in 180 minuten tijd is dat dus ongeveer 7 minuten per vraag. Ze waren wel leuk omdat het over leuke onderwerpen ging (ik heb zelfs nog wat bijgeleerd, haha.. "Hoe testen ze of een spaak strak genoeg gespand staat?".. Ze tikken heel primitief tegen de spaak en meten het aantal Hertz.. Wie had dat kunnen bedenken.) maar ik werd er eigenlijk, naarmate ik 't proefwerk verder maakte, alleen maar depressiever van. Ik ben wel rustig gebleven. Ik heb eerst vrij veel vragen overgeslagen, waar ik op het einde nog even naar gekeken heb. Er was ook nog een som over een NTC en laat ik nou net even vergeten zijn wat dat ook alweer was. Gelukkig heb ik uit de grafiek kunnen opmaken wat het ook alweer precies deed, maar zoveel heeft dat niet gescheeld voor mijn punten.
Ik wist al dat ik het dus niet zo goed gemaakt had.

Eenmaal thuisgekomen heb ik gekeken wat de schade is: maximaal 30 van de 77 punten. Dat betekent een cijfer tussen de 3,5 en de 5,5. Ik moet een 5,2 halen, maar ik vrees dat anderen het proefwerk wel redelijk gemaakt hebben, gezien de reacties, waardoor die 5,2 er dus waarschijnlijk niet in zit. Ik wéét wel dat die 5,2 tussen de 3,5 en de 5,5 in zit, maar die zit over 't gemiddelde van die twee heen, dus ik denk dat ik 't op 't nippertje niet zal halen om een 6 te staan. Ik baal hier echt superhard van. Eerst wilde ik niet eens kijken hoeveel punten ik ongeveer had, omdat ik wist dat het niet goed genoeg was voor 'n 5,2. Maarja, ik kan er nu toch vrij weinig meer aan doen.
Dit betekent dat ik Scheikunde per se goed moet maken. Ik zie er nou al tegen op, omdat ik weet dat dat waarschijnlijk nog moeilijker wordt dan dit examen. Het maakt dan ook eigenlijk gewoon niet uit of die andere examens goed gaan of niet, alleen scheikunde is nu nog belangrijk om te slagen.

Wat nog het grappige is: ik voel me echt vreselijk, terwijl ik al wist dat het tegen ging vallen. Iets in mij heeft dus initially positief erover gedacht, waardoor ik me nu zo slecht voel. Anders was de teleurstelling waarschijnlijk wel meegevallen. Je kan best tegen jezelf zeggen dat je weet dat het tegen zal vallen, maar of je dat dan werkelijk zo voelt.. Ik word er echt helemaal gek van, ik ben er zo klaar mee, die constante onzekerheid of je 't nou wel goed doet, of niet. Er zit zo'n herrie in m'n hoofd, die ik maar niet stil krijg. En het vervelende is, dat ik dat toch echt een keer zelf zal moeten doen. Dat gebeurt niet vanzelf. Voorlopig zal die herrie er nog wel even zijn, ik heb de muziek op max staan, laat de buren maar bellen.

Liefs, Mariëlle

P.S. Ik zit nu al twee dagen (bij muziek kregen we geen thee/koffie) in de enorme onzekerheid of je nou moet roeren met de brede of de smalle kant van het roerstaafje als ze met de thee langskomen. Want, als je logisch nadenkt lost de suiker sneller misschien wel sneller op als je met de brede kant roert, aangezien er dan een grotere golf (wauw een golf in m'n thee-bekertje.. jaja. kijk maar uit.) ontstaat, maar aan de andere kant is het fijner om de brede kant vast te houden. Though, had ik al bedacht dat je met die witte plastic roerstaafjes ook met de brede kant IN de thee roert, maar daar zitten gaatjes in, en in onze roerstaafjes niet.. Welke kant nou ? :( Iemand, verlos me. Je kan een suikerklontje winnen. Ik ga alleen NIET voor je berekenen hoe hoog die golf in mijn bekertje dan wel is, dat doe je maar lekker zelf. Hrmpf. Zo.